Stop Dreaming, Start Playing!

Midlife crisis? Bevlieging? Minderwaardigheidscomplex? Of is het gewoon te leuk om niet te doen?

Nu er in huis al een piano en 1 en 3/4 akoestische gitaren rondslingeren, vond ik het tijd dat ik mijn verborgen muzikale talenten moest laten spreken en ben ik onze vriend Jasper van Gooise Gitaren gaan opzoeken in zijn schitterende zaak in Bussum.

Gooise Gitaren

Van tevoren had ik al een beetje mijn huiswerk gedaan en wist ik dat Jasper nog een mooie set voor een absolute beginner als ik had staan. Die zwarte Squier Affinity Series Strat moest het worden!

Squier Affinity Series Strat

Met nog een paar extraatjes zoals standaard, picks en snaren was ik helemaal het mannetje en had ik nog genoeg tijd om Rocksmith 2014 bij het postkantoor op te halen.

Met Rocksmith had ik al even kennis kunnen maken bij vrienden. Het is een leuke manier om redelijk snel een beetje behendig te worden op de gitaar. Het maakt het werkelijke gitaarspelen natuurlijk niet makkelijker, maar het leren en repeteren wel veel leuker. Het herkent je fouten en voortgang en past zich daar voortdurend op aan zodat je uiteindelijk altijd in jouw eigen tempo aan het leren en spelen bent. In combinatie met de basislessen op de DVD die bij de gitaarset wordt geleverd heb ik nu al genoeg ondersteuning en motivatie om daadwerkelijk te blijven oefenen en hoop ik straks een beetje met “Free Bird” mee te kunnen spelen. En laat dit nummer nu net als DLC voor Rocksmith beschikbaar zijn!

Oh ja, die real sound cable van Rocksmith zou ook op mijn PC moeten werken. Nu eens kijken naar JACK, GuitarX en rakarrack.

Classico Giro Utrecht

Als 1 van de 4000 reed ik op 18 mei in het peleton van de 5de edizione van de Classico Giro Utrecht. In werkelijk schitterend mooi weer voerde deze Classico van Utrecht naar Rhenen en weer terug. Voor mij was het de eerste peleton tocht en ik was van tevoren gewaarschuwd voor een laag tempo, gedrang en eventuele valpartijen. Daarom posteerde ik mijzelf vanaf de start vlak achter de wegkapiteins en dit beviel erg goed. Zo kneep ik telkens op tijd in de remmen en hoefde ik eigenlijk nooit uit de pedalen te klikken en achteraf bleek ook het tempo nog best lekker hoog te liggen met een gemiddelde van 28km/u. Ook de klimmetjes kon ik op deze manier “vrij” op rijden wat weer resulteerde in PRs op de Grebbeberg en Amerongse berg.

Leuke bijkomstigheid van zo’n peleton tocht is natuurlijk het feit dat je ongestraft over de openbare weg aan het koersen bent en er zelfs nog wat publiek je langs de kant staat toe te juichen! Zo kwam ik zelf de familie Stomp nog tegen onderweg. Volgend jaar, wanneer de Tour start in Utrecht, ben ik er zeker weer bij.

Mijn volgende peleton tocht wordt overigens de Ride for the Roses, waarvoor eenieder mij natuurlijk ook kan sponsoren!

Grenzen verkennen

Het weekend van 10 en 11 mei stond in het teken van “Gränsa Utforska Och Om Möjligt Förlägga”. Ik was zo slim om me over te laten halen op zaterdag de Steven Rooks Challenge te rijden terwijl ik op zondag al de Ronde van Nijmegen had staan. Maar aangezien ik me niet wou laten, kennen togen Patrick en ik op zaterdagmorgen naar Zuid-Limburg om daar eens de klimbeentjes te testen. Voor mij waren dit de eerste echte hoogtemeters en dat, in combinatie met het hollandsche weer, zorgde voor een onvergetelijke kennismaking met het serieuze klimwerk. Met o.a. de Lange Raarberg, de Bemelerberg, de Eyserbosweg, de Keutenberg en de Cauberg werden we flink op de proef gesteld. Uiteindelijk hebben we de tocht wel volbracht en konden we met een voldaan gevoel weer terug naar het westen.

Zoals gezegd stond ik de volgende dag aan de start van de Ronde van Nijmegen en bleken de weersomstandigheden geenszins verbeterd ten opzichte van de zaterdag. Dit leidde er uiteindelijk toe dat ik na de 2de fourage tot het minder heldhaftige besluit kwam dat de classic route van 125km deze dag niet voor mij bestemd was en heb ik op de splitsing voor de kortere bourgondische route gekozen. Neemt echter niet weg dat ook deze tocht de nodige hoogtemeters bevatte met o.a. een klimtijdrit op de Oude Holleweg.

Al met al was het een leerzaam weekend en dan vooral vanwege de combinatie van het slechte weer en het klimwerk. Rule #9 applied!

Classico Boretti

Op 3 Mei vertrokken ongeveer 8000 deelnemers voor de Classico Boretti 2014. Patrick en ik waren daar ook bij en constateerden al snel dat de organisatie van dit evenement de boel wellicht een beetje onderschat had. Gelukkig had ik onze startbescheiden al een dag eerder opgehaald, zodat wij, nadat we elkaar langs de provinciale weg (waar was de parkeerplaats eigenlijk?) gevonden hadden, meteen door naar de start.

Dat bleek al geen sinecure en we hebben de eerste kilometer lopend volbracht. Verderop in het parcours leek de drukte wat af te nemen, maar bij stoplichten, oversteekplaatsen, beklimmingen en de tussenstop werd al snel weer duidelijk dat er toch te veel deelnemers onderweg waren en dat een gespreide start en/of meer wegafzettingen zeker hadden kunnen bijdragen aan een soepeler verloop. De organisatie heeft het ongenoegen bij veel deelnemers ook gemerkt en stelt alles in het werk om de volgende editie te verbeteren. Dit neemt allemaal niet weg dat het verder een schitterende route was en ik gelukkig nog een aardig gemiddelde heb behaald. En dat met flinke kuitenbijters zoals o.a. de Amerongse Berg, Grebbeberg en de Italiaanse weg!

 

Ronde van Noord-Holland

Een week na het eerste klimwerk op de Veluwe was het 19 april j.l. tijd voor de Ronde van Noord-Holland. Een schitterende route van 110km langs bollenvelden en schilderachtige dorpjes leverden een redelijk resultaat op. Bovendien had de organisatie de drukte van 7200 deelnemers goed verdeeld over drie startplaatsen; Alkmaar, Hoorn en Oostzaan. Al met al weer een top Ronde!

Ik hou van hobbies!