Category Archives: Vive le Vélo

Grenzen verkennen

Het weekend van 10 en 11 mei stond in het teken van “Gränsa Utforska Och Om Möjligt Förlägga”. Ik was zo slim om me over te laten halen op zaterdag de Steven Rooks Challenge te rijden terwijl ik op zondag al de Ronde van Nijmegen had staan. Maar aangezien ik me niet wou laten, kennen togen Patrick en ik op zaterdagmorgen naar Zuid-Limburg om daar eens de klimbeentjes te testen. Voor mij waren dit de eerste echte hoogtemeters en dat, in combinatie met het hollandsche weer, zorgde voor een onvergetelijke kennismaking met het serieuze klimwerk. Met o.a. de Lange Raarberg, de Bemelerberg, de Eyserbosweg, de Keutenberg en de Cauberg werden we flink op de proef gesteld. Uiteindelijk hebben we de tocht wel volbracht en konden we met een voldaan gevoel weer terug naar het westen.

Zoals gezegd stond ik de volgende dag aan de start van de Ronde van Nijmegen en bleken de weersomstandigheden geenszins verbeterd ten opzichte van de zaterdag. Dit leidde er uiteindelijk toe dat ik na de 2de fourage tot het minder heldhaftige besluit kwam dat de classic route van 125km deze dag niet voor mij bestemd was en heb ik op de splitsing voor de kortere bourgondische route gekozen. Neemt echter niet weg dat ook deze tocht de nodige hoogtemeters bevatte met o.a. een klimtijdrit op de Oude Holleweg.

Al met al was het een leerzaam weekend en dan vooral vanwege de combinatie van het slechte weer en het klimwerk. Rule #9 applied!

[singlepic id=1052 w= h= float=none]

Classico Boretti

Op 3 Mei vertrokken ongeveer 8000 deelnemers voor de Classico Boretti 2014. Patrick en ik waren daar ook bij en constateerden al snel dat de organisatie van dit evenement de boel wellicht een beetje onderschat had. Gelukkig had ik onze startbescheiden al een dag eerder opgehaald, zodat wij, nadat we elkaar langs de provinciale weg (waar was de parkeerplaats eigenlijk?) gevonden hadden, meteen door naar de start.

[youtube http://www.youtube.com/playlist?list=PLi0MIATc4SK1i3AOgWLEyhAaXo6WNysjz]

Dat bleek al geen sinecure en we hebben de eerste kilometer lopend volbracht. Verderop in het parcours leek de drukte wat af te nemen, maar bij stoplichten, oversteekplaatsen, beklimmingen en de tussenstop werd al snel weer duidelijk dat er toch te veel deelnemers onderweg waren en dat een gespreide start en/of meer wegafzettingen zeker hadden kunnen bijdragen aan een soepeler verloop. De organisatie heeft het ongenoegen bij veel deelnemers ook gemerkt en stelt alles in het werk om de volgende editie te verbeteren. Dit neemt allemaal niet weg dat het verder een schitterende route was en ik gelukkig nog een aardig gemiddelde heb behaald. En dat met flinke kuitenbijters zoals o.a. de Amerongse Berg, Grebbeberg en de Italiaanse weg!

[singlepic id=1047 w= h= float=none]

[singlepic id=1049 w= h= float=none]

 

Tour de Haute Veluwe

Zaterdag 12 april was het tijd voor de eerste voorzichtige hoogtemeters. In het parcours van de 110km van de Tour de Haute Veluwe zaten er naar verluid ongeveer 600 en ik heb er met een klein uitstapje naar de Kemperberg uiteindelijk 120km en ongeveer 680 hoogtemeters van gemaakt. Het schitterende weer en de mooie omgeving konden de pijnlijke benen niet doen vergeten, en ik was dus nog redelijk verrast met het resultaat. Een gemiddelde boven de 29km/u viel me uiteindelijk alles mee. Dit keer geen fotografen langs de kant helaas, die zijn er volgende keer bij de Ronde van Noord-Holland weer bij.

Omloop van Zandvoort

In het kader van grenzen verkennen en waar mogelijk verleggen en natuurlijk om te genieten van het vroege voorjaar besloot ik in de aanloop naar de Omloop van Zandvoort er maar een driedaagse van te maken. Na een standaard trainingsrit van 70km op de vrijdag en een duurtraining van 100km op de zaterdag was ik erg benieuwd hoe de 130km van Zandvoort zou voelen. Ook omdat er in de eerdere twee ritten nog aardig wat wind op de kop stond en solo koersen dan best pittig kan worden. Gelukkig was de wind op zondag 30 maart bijna volledig afwezig en vond ik vaak wel een groepje met een voor mij aantrekkelijk tempo. Zo werd de 130km uiteindelijk nog relatief eenvoudig verwerkt. Na drie dolle dagen en met 300km in de licht bruine beentjes uiteindelijk toch maar afgezien van een vierdaagse. Was op zich mooi geweest om de 1000km in 1 maand te kunnen aantikken, maar denk dat een korte herstelperiode nu wel ff op zijn plaats is. Straks ff lekker op city trip en dan op naar de eerste serieuze hoogtemeters in de Tour de Haute Veluwe!

Update: Het rondje circuit was meteen een tijdrit, hier de uitslag.

Sfeerfilmpje:

[youtube=https://www.youtube.com/watch?v=TtJKGu-MKmE]

Sportplaat.nl:

Strava resultaten: